Gaszenie

Podstawowe zasady

Natarcie

Natarcie to główna metoda walki z pożarem, która polega na bezpośrednim działaniu na ogniska pożaru środkami gaśniczymi. W metodzie tej chodzi o przerwanie procesu palenia.

Natarcie zewnętrzne prowadzimy podczas gaszenia pożarów silnie rozwiniętych, gdzie działanie wewnątrz obiektu jest już niemożliwe (pożary budynków inwentarskich i stodół).

Natarcie wewnętrzne stosowane jest wszędzie tam, gdzie możliwe jest operowanie prądami gaśniczymi wewnątrz pomieszczeń.

Natarcie frontalne (zwane także czołowym) polega na skierowaniu prądów gaśniczych na front (czoło) pożaru. Ma ono na celu ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na jego froncie, wzdłuż osi rozwoju pożaru.

Natarcie oskrzydlające stosuje się, gdy występują trudności z prowadzeniem natarcia frontalnego. Zajmuje się wówczas pozycje po jednej stronie czoła lub po obydwu stronach czoła pożaru. Zadaniem jest zawężenie czoła pożaru.

Natarcie okrążające jest najbardziej skuteczną formą działań gaśniczych. Polega na prowadzeniu akcji gaśniczej na całym obwodzie pożaru.

Obrona

Obrona to metoda działań taktycznych polegająca na kierowaniu środków gaśniczych na obiekty zagrożone pożarem.

Gaszenie prądami wody

Najbardziej typowy sposób gaszenia.

    Zasady operowania prądami wody
  1. Strumień kierujemy w miejsce najbardziej zagrożone, stwarzające możliwość rozszerzenia się pożaru
  2. Prąd należy kierować możliwie najbliżej od pożaru, stanowisko zaś powinno być umieszczone na równi lub wyżej niż płonący matertiał
  3. Płonące powierzchnie pionowe gasi się w kierunku z góry na dół, w ten sposób do gaszenia dolnych parti ściany wykorzystujemy ściekającą wodę
  4. Nie wolno działać prądem wodnym na silnie ogrzane elementy konstrukcji nośnej budynku, aby nie spowodować zawalenia się konstrukcji
  5. Mocno rozgrzane elementy stalowe, betonowe, żelbetonowe należy schładzać stopniowo, najlepiej przy wykorzystaniu prądów kroplistych
  6. Materiały sypkie i rozproszone gasi się prądami rozproszonymi
  7. Aby uniknąć rozprzestrzeniania się pożaru przez otwory okienne i drzwiowe, należy podczas prowadzenia natarcia cały czas je osłaniać prądami wody
  8. Nie wolno kierować prądów gaśniczych na urządzenia i instalacje elektryczne przed odcięciem dopływu energii elektrycznej

Gaszenie pianą

Działanie gaśnicze piany mechanicznej, która jest silnie spienioną mieszaniną wody, środka pianotwórczego i powietrza, polega na pokryciu warstwą izolującą powierzchni płonącego materiału i odcięcia dopływu powietrza. Pozbawione dostępu powietrza (a więc tlenu).
Dodatkowo następuje obniżanie temperatury płonącego materiału, a także tłumienie płomieni.

Chcąc uzyskać odpowiedni efekt gaśniczy musimy podawać pianę o odpowiedniej gęstości. Piana zbyt gęsta nie rozpływa się dobrze po gaszonej powierzchni, zbyt rzadka może nie być odpowiednio spoista i nie tworzyć szczelnej warstwy pokrywającej gaszony materiał.

Liczba spienienia to stosunek objętości piany do ilości wodnego roztworu środka pianotwórczego.

  1. piana ciężka (o liczbie spienienia do 20)
  2. piana średnia (o liczbie spienienia od 20 do 200)
  3. piana lekka (o liczbie spienienia powyżej 200)
    Zasady podawania prądów piany.
  1. Grubość warstwy piany powinna zależeć od rodzaju płonącego materiału i orientacyjnie wynosić:
  2. Piana powinna być ułożona w natarciu w strefie spalania , w obronie zaś w pasie przyległym do czoła pożaru,
  3. W przypadku gaszenia cieczy palnych należy pamiętać, aby:

Gaszenie proszkiem

Proszki gaśnicze są substancjami hamującymi reakcję spalania.

Działają antykatalitycznie np. poprzez wychwytywanie rodników dążących do połączenia się z węglem lub z wodorem.

Proszki są środkami gaśniczymi o uniwersalnym zastosowaniu. Mogą być stosowane do gaszenia urządzeń elektrycznych lub metali lekkich, które podczas spalania reagują z wodą.

Gaszenie dwutlenkiem węgla

Dwutlenek węgla, jest gazem pożarowo obojętnym. Jest cięższy od powietrza, nie rozprasza się zbyt szybko, nie przewodzi prądu elektrycznego.